مرثیه ای برای یک روز ابدی

 

آرزوها هم با انسان ها پیر می شوند و از کار افتاده، دیگر توانایی برانگیختن ندارند و به صورت مجسمه هایی ابدی جزیی از وجود انسان را نشان می دهند.

نوستالژی کم کم تراژدی می شود، تراژدی تلاش و نتوانستن، اولیس به طرف جزیره یی می رود که همه ساکنانش زن هستند و متقاعدشان می کند آن جا بماند.  زنان تنش را ماساژ می دهند و براش شراب می آورند و پرده ی سینما، و آن وقت با فیلم های هالیوود و موسیقی پاپ حالش را جا می آورند.

 

نظرات 1 + ارسال نظر
حاجی سه‌شنبه 30 خرداد 1385 ساعت 08:04 ق.ظ http://www.haj-amir.myblog.ir

SaLam** Ey Val Webloge Jalebo Por Mohtavai Dari ** Omidvaram Movafagh Bashi ;;) Felan BYe ** Be Manam Sar Bezan .

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد